Daar is er weer een! Het enige wat door mijn hoofd schoot toen ik zag dat The Incredible Hulk in die grote GameParty envelop zat welke zojuist op mijn mat geploft was. Wéér zo'n game gebaseerd op een film die op zijn beurt weer gebaseerd is op een stripboek. Dit heeft me in het verleden al enkele (hele) slechte games opgeleverd en ook van The Incredible Hulk had ik dus totaal geen verwachtingen. Onterecht?

Het is alweer een jaartje of drie geleden dat Radical Entertainment Hulk: Ultimate Destruction los liet op de consoles. Een game gebaseerd op de comicbook-film maar met een hoge kwaliteit. De open wereld waar je als Dokter Banner's alter ego, de groene Hulk, doorheen mocht lopen had een leuk gevoel van humor in zich zitten en gaf goede gameplay aan de speler. Nu probeert Edge of Reality dit kunstje eens over te doen, ze veranderen de stad alleen naar New York City. Met de kracht van de nieuwe generatie consoles is heel New York te vernietigen. Toch is The Incredible Hulk een minder goede game. Je mist dingen.


The Incredible Hulk heeft dezelfde titel als de film maar toch kom je hier weinig van tegen in de game. Je begint als Bruce Banner in Rio alwaar hij achtervolgd wordt door de Amerikaanse overheid. Net voordat hij gevangen wordt verschijnt de Hulk ten tonele en mag jij iedereen door muren heen slaan om te ontsnappen. Precies zoals in de film, hierna zul je echter elke link met de film (die trouwens best goed is) moeten missen. De Hulk moet New York namelijk ineens zien te redden van the Enclave. Soms lijkt het alsof sommige scènes uit de film toch nog aan je voorbij trekken maar helaas, ze lijken hun eigen richting op te gaan.

Ook al heeft de grote groene lobbes niet veel verhaal achter zich aan vliegen, toch zul je enkele goede elementen terugvinden in dit digitale vermaak. De ontwikkelaar Edge of Reality heeft sterke punten uit voorganger Hulk: Ultimate Destruction mee overgenomen. Zo kan de Hulk zijn sprong opladen in de lucht zodat hij landt met een destructieve klap. De vloer scheurt, mensen om je heen vliegen weg. Wat een kracht! De moves die je met je mee neemt zijn veelal hetzelfde als in het vorige deel en ook nu heb je dus een enorme stad om te ontdekken. Eén van de belangrijkste factoren mist echter. De humor is ver te zoeken. Mensen omver bowlen met enorme auto's lukt niet goed meer, laat staan een ritje maken op een enorme ballon in de vorm van een gorilla. Dit keer mag je bekende en onbekende New York landmarks veranderen in een grote puinhoop om geheime locaties te vinden. Wauw…


Het vernietigen van objecten zoals auto's, gebouwen, lantarenpalen, wat dan ook, is het grote ding wat de Hulk je voorschotelt. Ook al ben jij zo'n persoon die New York liever heel houdt en niets wil vernietigen (watje), toch kom je er niet onderuit. Als de Hulk op een gebouw landt scheurt het dak. Springt hij tegen een gebouw aan, dan resulteert dit in gevallen glas en steen. Wanneer je een gevecht hebt midden op de straat kan het gewoon niet anders dan dat de halve straat daarna onbewoonbaar verklaard moet worden. Je krijgt hierdoor wel echt het idee dat de Hulk inderdaad dat niet-controleerbare wapen is, dat mislukte experiment. Zelfs wanneer hij dingen doet voor het goede zal de stad moeten lijden. Vernietiging is wat de Hulk met zich meebrengt.

Naarmate je steeds meer met de grond gelijk maakt zal je "threat level" stijgen. In den beginnen zullen soldaten het tegen je opnemen. Ze moeten je stoppen! Met een simpele knal tegen het hoofd vliegen ze echter meters weg dus problemen levert dit je niet op. Hoe verder je komt, des te meer de overheid achter je aan stuurt. Deze soldaten worden vervangen door tanks, helikopters. En die sla je natuurlijk niet zomaar weg. (tanks tegen helikopters gooien?) Met je standaard aanvallen kom je niet altijd ver. Gelukkig heeft de Hulk nieuwe super-powered moves. Deze moeten wel opgebouwd worden door hem steeds bozer en bozer te maken. En geloof me, je vindt hem niet aardig als hij boos is. Erg krachtige klappen kunnen uitgezet worden wanneer je meter vol zit. Ook kun je je healthbalk weer vol laten lopen. Houd die healthbalk in de gaten. Je hebt geen excuus om te sterven! Zeker niet omdat ik na een uur op het hoogste threat level nog steeds vrolijk aan het rondspringen was, doodgaan zat er gewoon niet bij. De vijanden zijn vaak te zwak en veel te dom om enig gevaar te vormen.

Het spelen van the Incredible Hulk gaf me gemengde gevoelens. Het is wel aardig, maar niet goed. Het heeft niets met de film te maken, maar houdt je wel bezig. Zo kon ik bijvoorbeeld 200 power-ups gaan zoeken en me bezig houden met diverse minigames. Het uitspelen van het spel zal zo'n 10 uur in beslag nemen (maar toch gaat dit langer duren aangezien het vrij loslopen in New York stiekem wel leuk is). Missies bestaan vaak uit het beschermen van iets of iemand of het ophalen van item X. Dit wordt op een gegeven moment saai, zelfs voor iemand die zoals ik opgegroeid is met de stripboeken van de groene krachtpatser.


De presentatie van de game is niet iets waar je over op zult scheppen tegen je vrienden. De stad is groot en vernietigbaar, maar niet mooi. Grafisch ziet het er een beetje achterhaald uit, het recent verschenen Iron Man oogde mooier. Vele vijanden in je beeld zul je ook niet krijgen, alsof de game het niet aan kan. Ook al hebben de sterren uit de film hun stemmen verleend aan de digitale personages heeft deze game toch een enorm slechte voice cast. Het is leuk dat Edward Norton Bruce Banner in spreekt maar hij doet het zo emotieloos dat Bruce geen diepgang krijgt, hij blijft tweedimensionaal. Enorm jammer.

The Incredible Hulk is een direct vervolg op Ultimate Destruction. In plaats van dingen bij te voegen, zoals je dat normaal doet in een vervolg, heeft Edge of Reality er veel uit gehaald. Het spel is vermakelijk maar voelt als een game van twee of meer jaren geleden. Jammer, deze game is weer geen goede film-game geworden. Bas Smash!